Een dialoog n.a.v. Tom de Wal

Zoals u al heeft gemerkt ben ik het niet eens met uw mening over Tom de Wal, als zijnde een dwaalleraar, en als ik mij niet vergis zelfs de grootste in Nederland. Dat is nogal een uitspraak en dan kan ik het niet laten om te reageren en een broeder in Christus te verdedigen hoewel ik denk dat hij dat uitstekend zelf kan doen.
Vanwaar deze hetze tegen medegelovigen die anders denken, spreken en geloven ( leven) dan u doet?

Ik waardeer het wel dat u bereid bent om hierover in gesprek te gaan. Laat ik dat ten eerste maar even zeggen. Of we het uiteindelijk samen eens zullen zijn kan ik niet garanderen, en ik vermoed dat dat ook niet gaat lukken. Maar laten we aan het begin van dit gesprek twee dingen vaststellen. In de eerste plaats twijfel ik er niet aan dat u een oprechte gelovige bent. Ik ga u ook niet vragen dat voor mij te bewijzen. En ik ga ook geen enkele poging doen om u daarvan te overtuigen. Ik ga er vanuit dat wij elkaar kunnen erkennen als broeder en zuster in Christus.

In de tweede plaats: Er is geen sprake van een hetze. Wel van een kritisch onderscheiden van het ware en het valse in de prediking van deze Tom de Wal.

U schrijft:

Iedereen die wedergeboren is is een broeder of zuster toch? Bent u zelf wedergeboren ? Ik weet zelf dat juist dàt het grote verschil is tussen gelovigen en gelovigen. Zelf ben ik christelijk opgegroeid en ging ik trouw elke zondag naar de kerk en heb ik geloofsbelijdenis gedaan in de Gereformeerde kerk ( nu PKN) toen ik 18 was. Toch had ik daarna ( daardoor) geen zekerheid dat ik een kind van God was en behouden ( gered) was. Die zekerheid kwam echter wél toen ik wedergeboren werd enkele jaren later in 1981.
De bijbel spreekt heel duidelijk over de wedergeboorte in Johannes 3 in het gesprek van Jezus en Nicodemus. U zult het ongetwijfeld kennen en hopelijk ook zelf hebben meegemaakt. Zo niet, dan begrijp ik dat u Tom de Wal niet begrijpt. Maar als u wél opnieuw geboren bent zou u dit niet moeten doen en de Geest van God zou u dat laten weten. Wellicht heeft u vele jaren theologie gestudeerd en heeft u  veel kennis van en over de bijbel.. Hoewel ik daar op zich niets op tegen heb ( en veel belangrijker nog, God ook niet) is het gevaar wel aanwezig om  kennis te verheffen boven het kennen van God. Dit is absoluut niet hetzelfde.

In de eerste plaats ben ik opgegroeid in de Vergadering van Gelovigen, in die context tot bekering gekomen, toegelaten tot het avondmaal et cetera. Ik weet dat ik behouden ben, wedergeboren, dat de Here Jezus voor mijn zonden gestorven is en dat ik een kind van God ben.

In de tweede plaats ben ik het helemaal met u eens dat een louter theoretische kennis van de Bijbel op zich helemaal niets zegt. Maar u spreekt hier gewoon wat vermoedens uit. Ik heb inderdaad vele jaren theologie gestudeerd aan de Universiteit van Amsterdam, ben zelfs gepromoveerd op een onderwerp uit de christelijke ethiek. Ik heb mij nog nooit op mijn status als gepromoveerd theoloog, of op mijn verleden als docent aan de vrije Universiteit, of op mijn huidige positie als predikant beroepen. In mijn video’s ben ik een gelovige die de verkondiging van een bepaalde sectie van de kerk in Nederland tegen het Bijbelse licht wil houden. Dat neemt echter niet weg dat mijn kennis van de grondtalen, van de kerkgeschiedenis, van de Bijbelse theologie me wel in staat stelt om te beoordelen of wat iemand zegt over een Bijbelse tekst hout snijdt, in overeenstemming is met het duidelijke onderwijs van de Here Jezus en Zijn apostelen.

De bijbel zegt duidelijk dat wonderen en tekenen de gelovigen zullen volgen en dat God het evangelie bevestigde door de tekenen die er op volgden. De wonderen en tekenen zijn niet het doel van de evangelie prediking maar volgen wél op de correcte prediking in de kracht van de Heilige Geest. Als tekenen voor de ongelovigen en als de vervulling van God’s beloften voor Zijn kinderen.

En hier gaan we grote verschillen krijgen. De Bijbel zegt helemaal niet dat wonderen en tekenen de gelovigen zullen volgen. De Bijbel zegt (1) dat het onderwijs van de apostelen gepaard zou gaan met wonderen en tekenen. En dat is ook logisch omdat hun gezag nog bevestigd moest worden. En de Bijbel zegt (2) dat God meegetuigde met “degenen die het als eerste gehoord hebben”. En dat zijn nu net weer de apostelen. Dit is immers het hele citaat waar u een deel van gebruikt hebt: “… Waarover aanvankelijk gesproken is door de Heer en die aan ons – dat zijn niet de apostelen – bevestigd is door hen die het gehoord hebben – dat zijn wel de apostelen –, terwijl God bovendien meegetuigde – dus getuigenis gaf aan de bevestiging door hen die het gehoord hebben – zowel door tekenen als wonderen en allerlei krachten en uitdelingen van de Heilige Geest naar zijn wil” (Heb .2:4).

Het zou te ver voeren om op al uw kritiek punten op Tom de Wal in te gaan, maar hier enkele tegenwerpingen.
U heeft er een probleem mee dat hij een platform wil bieden voor de werking van de Heilige Geest, wat is het probleem hiermee. Is er in de traditionele kerken wel ruimte voor de Heilige Geest om te bewegen en te spreken of ligt alles al vast van begin tot eind in de liturgie. Dat was wel mijn ervaring in mijn vorige kerk en er gebeurde dan ook helemaal niets.

Ik heb er een probleem mee dat hij zegt dat de Heilige Geest afhankelijk is van het platform dat hij en zijn gemeente aan de Geest zouden willen bieden, en dat de Geest blijkbaar verschijnen wil op de tijdstippen die hij en zijn gemeente daarvoor hebben ingeruimd. Ik vind dat een vorm van laster tegenover de Geest.

De Heilige Geest kan zowel spreken in een bijeenkomst waarin dit van tevoren wordt vastgelegd, maar ook in een bijeenkomst die thuis door een predikant of een werkgroep is voorbereid. Uiteindelijk komt het ook niet aan op de middelen of vormen die we kiezen, maar op de ruimte die een ieder in zijn hart overlaat aan het werk van de Geest – dus niet alleen zorgvuldige menselijke voorbereiding, maar ook een biddende en luisterende houding tijdens die voorbereiding.

Wat bedoelt u met traditionele kerken? Er zijn kerken die zijn uitgeblust, en er zijn kerken waarin mensen proberen vanuit hun vlees een spektakel tot stand te brengen, dat de indruk moet wekken dat er sprake is van het werk van de Geest. In de stille ruimte van de “traditionele kerk” is de Geest net zozeer bij machte om te bewegen in het hart van mensen, als tijdens de spectaculaire bijeenkomsten van De Wal en dergelijke. Het vastleggen van een liturgie kan net zozeer een werk van de Geest zijn. Overigens in mijn ervaring van de laatste tijd – ik woon nu in Knokke maar daarvoor kerkte ik in Heemstede, in de Vergadering van Gelovigen – is er steeds grote ruimte geweest voor het werk van de Geest. En dat probeer ik ook in de kerk van Knokke te bereiken. Maar ik blijf mij ervan bewust dat het werk van de Geest niet afhankelijk is van wat mensen doen.

Dan zegt u dat Tom kennis en onderwijs onbelangrijk vindt of zelfs minacht. Dat heeft hij helemaal niet gezegd, hij heeft zelf theologie gestudeerd en zijn hele bediening heeft tot doel goed, bijbels onderwijs te geven. Wat al voor vele mensen, inclusief mijzelf, levensveranderend is gebleken.

Voor mij zijn dit allemaal loze beweringen. De Wal heeft letterlijk gezegd dat kennis onbelangrijk is in een van zijn preken. Want je moest niet door mensen, maar door de Geest onderwezen zijn. Dat is meestal de uitvlucht van degenen die de inspanning niet hebben opgebracht om werkelijk theologie te studeren. Ik weet zeker dat De Wal geen universitaire studie theologie gedaan heeft.

Ik ben het ook niet met u eens dat het doel van De Wal het is om goed bijbels onderwijs te geven. Er is bij hem geen focus te bespeuren op de uitleg van de Bijbel. De Bijbel wordt wel geciteerd en gebruikt om een basis te leggen voor een theologie die De Wal aan zijn vrienden in Amerika ontleent. Dat berust meer op spectaculaire ervaringen, dromen, uitspraken van profeten, de overtuiging dat wij het Koninkrijk moeten vestigen en dergelijke typisch charismatische leerstellingen. De Bijbel moet daarbij als buikspreekpop gaan dienen. Ik heb vele malen meegemaakt dat De Wal zomaar hier en daar een citaat uit de Bijbel haalt, zoals uit of Psalm 91 toen de corona crisis begon, om die dan plompverloren – en geheel en al verkeerd – op ons toe te passen.

En dat is niet zijn enige fundamentele theologische vergissing. Nog afgezien van het feit dat hij geen enkel oog heeft voor de betekenis van Israël, dat hij de grondtalen niet kent, en dat hij desondanks de arrogantie heeft om te zeggen dat de boodschap die hij brengt vanuit de hemel is gedownload. Daarmee heeft hij de pretentie dat zijn boodschap precies zo is als God het bedoeld heeft. En hij pretendeert daarmee een profeet te zijn die rechtstreeks Gods Woord kan brengen. Het is echter ondenkbaar dat hij die status heeft als steeds maar weer blijkt dat zijn theologische uitspraken in strijd zijn met wat de Bijbel leert – en dat is aantoonbaar het geval.

Dan even over dromen ontvangen van God, niet meer voor deze tijd? Hoeveel moslims zijn er wel niet die een droom hebben gehad over Jezus Christus en daardoor bekeerd werden tot het christendom. Uiteraard zijn niet alle dromen afkomstig van God en moeten we altijd voorzichtig zijn met de interpretatie ervan. Sowieso mag dat niet in contrast zijn met het Woord van God.

Het conflict gaat niet over de vraag of God een mens niet kan beïnvloeden door middel van dromen, want u zegt terecht dat veel moslims tot bekering zijn gekomen juist door dromen. Het punt is dat De Wal heeft uitgesproken dat dromen nieuwe openbaringen kunnen brengen, en dat God voortdurend bij iedereen die openbaring geven wil. En vervolgens spreekt hij over een procedure om in die dromen verschil te gaan maken tussen wat God ons wil zeggen en wat wij uit onszelf zeggen die lijkt op een methode die we kennen uit de occulte hoek. Ik heb elders al een filmpje gemaakt over de absurditeit van zijn leer over dromen.

Dan heeft u het over het schudden en/ of vallen in de Geest. Ik denk dat het duidelijk is vanuit de bijbel dat mensen die demonen hadden en door Jezus werden bevrijd daarbij manifestaties vertoonden zoals schreeuwen en stuiptrekkingen.

In de eerste plaats geloof ik niet dat het hier gaat over mensen die bevrijd worden van demonen. Wat uit Canada is komen overwaaien is een vallen en schudden in de Geest als een teken van het vervuld worden met de Heilige Geest. In de tweede plaats is het juist de maanzieke (epileptische) jongen in Mattheus 17 die dikwijls valt en schudt. Wanneer hij door Jezus bevrijd wordt, komt zijn lijf juist tot rust. Het tegendeel dus van het vervuld raken van de Heilige Geest bij het schudden en vallen in de trant van de Toronto Blessing.

Ook geloof ik dat God’s kinderen fysieke uitingen kunnen hebben door bv een overweldigende blijdschap die God hen geeft. Wel erken ik dat er ook ‘ fake’ en dubieuze manifestaties kunnen plaatsvinden. Altijd blijven opletten en bidden voor onderscheidingsvermogen hier dus. Maar niet de baby met het badwater weggooien in ieder geval.

Het gaat mij erom dat dergelijke verschijnselen massaal worden opgeroepen in bepaalde samenkomsten, dat mensen elkaar daarin kopiëren, en dat het tot een wanordelijke samenkomst leidt waarin naar mijn overtuiging het werk van de Geest juist wordt overschaduwd door de behoefte van het vlees aan spektakel. In mijn ervaring werkt de Geest meestal in de stilte en de innerlijkheid van het hart en brengt Hij daar de grote wonderen van bekering en inzicht en erkenning van de Here Jezus tot stand.

Tenslotte vind u dat Tom ‘ licht’ verkeerd of uit de context uitlegt.( Epheziers 1:17). U zegt terecht dat het hier gaat om het kennen van Hem, Christus. Maar als we de tekst verder lezen lezen we ook over het kennen ( beseffen) van de kracht die nu in ons werkt (in vers 19). De onmeetbare grootheid van Zijn kracht in ons die geloven. Dat is een openbaring die God wil dat we die hebben. Zijn kracht is IN ons, we zijn niet meer  zwakke en zondige mensen. God noemt ons niet meer zo, maar heiligen, zonen Gods en meer dan overwinnaars.

Hier citeert u verkeerd. Het gaat om de kennis van de uitnemende grootte van zijn kracht jegens ons die geloven, niet die in ons is die geloven. Er is geen sprake van dat Gods kracht in ons is. Gods kracht kan juist alleen maar door ons werken wanneer we zelf zwak zijn en onze zwakte erkennen. Zo heeft juist de apostel Paulus dat mogen meemaken: “Mijn genade is u genoeg; want de kracht wordt in zwakheid volbracht.” En dan zegt de apostel dat “de kracht van Christus op mij woont” (niet in mij) – 2 Kor. 12:9.

Ik hoop hiermee één en ander te hebben toegelicht en ben benieuwd naar uw reactie.
God’s zegen,

Beste xxx  Nogmaals dank voor je berichtje. Of wij nu van mening verschillen of niet, over Tom de Wal of over welke andere zaak dan ook, ik wens je het beste en Gods zegen op je leven, je werk en je relaties toe. Ik vind het jammer dat wij verdeeld zijn, maar ik ben blij dat ik in jou toch ook weer een zuster in de Here kan herkennen. 

Het charismatische gevoel – meditatie over Romeinen 1:1

“Paulus, een dienstknecht van Jezus Christus, een geroepen apostel, afgezonderd tot het Evangelie van God”

I

In de uitleg van dit vers heb ik elders benadrukt dat de uitdrukking “evangelie van God” in het Grieks een fraaie dubbelzinnigheid vertoont. “Evangelie” zou ik hier in de meest ruime zin willen nemen, en niet willen beperken tot de boodschap van de evangelisten, of zelfs maar tot de oproep tot bekering aan zondaars. Evangelie als “goede boodschap” lijkt hier de totale openbaring van God over Zichzelf te omvatten. Dan blijkt een aantal verzen later, dat alles wat God over Zichzelf te melden had aan het einde van de tijden, wordt uitgedrukt in het “evangelie van de Zoon.” Evangelie in het eerste vers staat wat mij betreft gelijk aan Gods volledige openbaring van Zichzelf. De uitdrukking “van Zijn Zoon” maakt duidelijk dat deze volledige openbaring heeft plaatsgevonden in Christus. Zo zegt de schrijver van de brief aan de Hebreeën: “Nadat God voorheen vele malen en op vele wijzen tot de vaderen gesproken had door de profeten, heeft Hij in deze laatste dagen tot ons gesproken door de Zoon.” Daarin ligt een historisch onderscheid. Doorgaan met het lezen van “Het charismatische gevoel – meditatie over Romeinen 1:1”

De breuklijn tussen cessationisten en continuationisten – is er een brug?

Het charismatische landschap kan een verwarrende aanblik bieden voor degenen die er geen deel van uitmaken. Charismatische leraren en gemeenschappen blijken in een voortdurende verandering te verkeren, waarbij steeds weer nieuwe gedachten en ideeën de koers van de gemeente bepalen. Vele goedwillende christenen, die zelf niet tot de charismatische beweging gerekend willen worden, aarzelen om het geheel van de charismatische beweging als een ketterij af te wijzen. Het zijn immers toch onze broeders, zeggen zij. Er is alleen maar sprake van een andere stroming binnen dezelfde rivier van de Geest. Zo komt het tot een positie waarin men voor zichzelf, in praktische zin, een cessationist is, terwijl men tegelijkertijd, hoewel met een zekere voorzichtigheid en relativering, het continuationisme aanvaardt. Doorgaan met het lezen van “De breuklijn tussen cessationisten en continuationisten – is er een brug?”

De genezingen van Tom de Wal

Ik kreeg de volgende email:

Beste Robbert,

Ik ben de video aan het beluisteren over 7 fragmenten waar je Martin Koornstra bespreekt.

Van de week was ik bij mijn lieve nicht en die heeft een boek van Tom van de Wal en dat heet: Jezus aanraken en gaat volgens mijn nicht helemaal over het verkrijgen van genezing.

Achterop de kaft las ik: 7 stappen tot genezing en ook dat mensen die niet genezen worden stappen hebben overgeslagen. Zulke beweringen blijven me raken.

Het debat dat volgde met deze lieve nicht die echt God zoekt en dient, was vruchteloos. Zij verdedigde het boek en is werkelijk overtuigd dat het juist is wat hij zegt. Dat het uitgebalanceerd is en vol bijbelteksten over genezing. Terwijl er dan iemand bij haar zit die duidelijk niet genezen is en ook niet gaat genezen en dat geaccepteerd heeft. Ook mijn geliefde zwager is overleden aan kanker op 55 jarige leeftijd. Ook haar vader is overleden op 55-jarige  leeftijd aan een hersenbloeding en die oom van mij was zeer godvruchtig en getuigde altijd.

Ook de man van haar zus, is ernstig ziek (nog geen 58) en ligt iedere keer op het randje van overlijden. Zij en die man en haar zus zijn overtuigd dat hij genezen kan. Terwijl het al een wonder is dat hij nog leeft. Als hij dan toch overlijdt hoeveel pijn geeft dat niet.

Bewijzen te over dat het dus niet zo is dat iedereen die God zoekt en bidt en getuigt, dus geneest. Wat Tom de Wal wel beweert.

Mijn argument dat ik juist door dagelijks mijn beperkingen te overwinnen en dagelijks te bidden voor energie en kracht en dat vertel aan mensen; dat dat het getuigenis is dat bemoedigt en mensen laat zien op God; het dringt niet door.

Robbert, stel ik genees; dat is een groot getuigenis. Echter, gaan mensen dan naar God om ook genezing te krijgen of omdat ze Jezus nodig hebben als hun verlosser?

Het boek van Tom de Wal ga ik misschien wel, misschien niet lezen; de enige reden om het te lezen zou zijn om zijn beweringen te onderzoeken.

Ik blijf het lastig vinden die charismatici. Mijn nicht komt helaas dus ook uit die hoek. Leest boeken van Joseph Prince en Martin Koornstra en luistert naar Joyce Meijer. En ze is een overtuigd christin. Maar met haar praten is moeilijk.

Terwijl we elkaar waarderen en ook van elkaar houden en het beste willen voor elkaar.

Met vriendelijke groet,

[Naam bij mij bekend]

 

Bergen verzetten of verplaatsen? Waar gaat Marcus 11:23 eigenlijk over?

Een favoriete tekst in de genezingsbediening van onze charismatische neefjes – of het broeders zijn weet ik niet – is natuurlijk Marcus 11:23.

“Voorwaar, Ik zeg u, dat wie tot deze berg zegt: wordt opgeheven en in de zee geworpen, en niet twijfelt in zijn hart, maar gelooft dat wat hij spreekt gebeurt, het zal hem gebeuren.” Doorgaan met het lezen van “Bergen verzetten of verplaatsen? Waar gaat Marcus 11:23 eigenlijk over?”

The Evangelicals – A New Christianity for the Third Millennium?

Een artikel van Valentina Ciciliot

Valentina Ciciliot

Evangelical Christianity has represented for the past two centuries perhaps the most successfully diffused and popularized expression of Christianity at a global level.

Indeed, the growth of evangelical Christianity continues unabated, especially in the global south. Evangelical Christianity’s principal feature consist in its understanding of conversion, its advocacy of the importance of being “born again”, understood as the witnessing of the faith through a range of evangelical activities, with a particular focus on Bible readings, literally interpreted.

The purpose of this paper is to explore the evangelical world in general, and to analyze in particular the factors behind its growing dissemination and tremendous global success. Understanding the flexibility of the evangelical message and the ways in which it has adapted to different historical and geographical contexts is however only the first step in attempting to answer the question posed in the title of this article, namely whether or not the future of Christianity is evangelical.

Yet the investigation proposed must be accompanied and indeed is driven by the methodological problem of whether the very definition of “evangelical” current today is excessively strained by its ascription to a remarkably broad, all-encompassing, and indeed ever expanding, movement.

LEES HIER HET ARTIKEL:

Loader Loading...
EAD Logo Taking too long?

Reload Reload document
| Open Open in new tab

Download

Het Koninkrijkje van Martin Koornstra – een recensie van “Leef Koninklijk”

Leef koninklijk! Je bent bestemd om te regeren! –

Door Martin Koornstra – Uitgever: Royal Mission Productions – 2009

Dit is de grote ontdekking van Martin Koornstra: “hij (Jezus) kwam om de aarde te heroveren en zet ons daarbij in zijn opdracht is ons bevel geworden. Ga op weg en verkondigt: ‘Het koninkrijk van de hemel is nabij.'” Doorgaan met het lezen van “Het Koninkrijkje van Martin Koornstra – een recensie van “Leef Koninklijk””