Bijbelstudie moet met zijn tweeën…

Joden bestuderen de Tora zelden alleen; de studie van de Tora is vaker wel dan niet een sociale en zelfs gemeenschappelijke bezigheid. Meestal bestuderen Joden Joodse teksten in paren, een methode die havruta (“gemeenschap”) wordt genoemd. In havruta worstelt het tweetal om de betekenis van elke passage te begrijpen en bespreekt het hoe die toe te passen op de grotere onderwerpen die aan de orde komen en zelfs op hun eigen leven. Soms studeren zij om zich voor te bereiden op het bijwonen van een lezing, en soms komen zij bijeen om zich in een tekst te verdiepen, los van een georganiseerde les. Doorgaan met het lezen van “Bijbelstudie moet met zijn tweeën…”

Een brok commentaar van de kerkvaders: Gregorius van Nazianzus

GREGORIUS VAN NAZIANZUS:

Daarom wordt Hij mens genoemd, niet alleen opdat Hij door Zijn lichaam door belichaamde schepselen zou kunnen worden aangevat, terwijl dit anders wegens Zijn onbegrijpelijke natuur onmogelijk zou zijn; maar ook opdat Hij door Zichzelf de mensheid zou heiligen en als het ware een zuurdesem zou zijn voor het gehele deeg.

Dan kan Hij, door datgene wat veroordeeld was met Zichzelf te verenigen, het van alle veroordeling bevrijden, door voor alle mensen alles te worden wat wij zijn, behalve de zonde-lichaam, ziel, geest, en alles waardoor de dood heen reikt.

Zo werd Hij mens, die de combinatie van al deze is; God in zichtbare gedaante, omdat Hij datgene behield, wat alleen door het verstand wordt waargenomen. Hij is mensenzoon zowel wegens Adam als wegens de Maagd, uit wie Hij voortgekomen is, uit de een als voorvader, uit de ander als zijn moeder, zowel volgens de wet der generatie als los daarvan. Hij is Christus vanwege zijn Godheid. Want dit is de zalving van Zijn mannelijkheid en heiligt niet, zoals bij alle andere gezalfden het geval is, door de werking ervan, maar door de tegenwoordigheid in Zijn volheid van de zalvende; waarvan de uitwerking is, dat wat zalft mens genoemd wordt en dat wat gezalfd is God maakt.

Hij is de weg, omdat Hij ons door Zichzelf leidt; de deur, als ons binnenlaten; de herder, als ons doen wonen in een plaats van groene weiden en ons opvoeren door wateren van rust, en ons daarheen leiden en ons beschermen tegen wilde beesten, de dwalenden bekeren, terugbrengen wat verloren was, verbinden wat gebroken was, waken over de sterken, en hen samenbrengen in de kudde aan gene zijde, met woorden van herderlijke kennis. Het schaap, als het slachtoffer; het lam, als volmaakt zijnde; de hogepriester als de offeraar; Melchizedek, als zonder moeder in die natuur, die boven ons is, en zonder vader in de onze; en zonder genealogie daarboven, want wie, zo staat er, zal Zijn geslacht verklaren? [Jes_53:8.] en bovendien als koning van Salem, wat vrede betekent, en koning der gerechtigheid, en als ontvanger van tienden van de aartsvaders, wanneer zij de overhand hebben over machten van het kwaad. [Heb_7:1-10; Heb_8:1.]

Het zijn de titels van de Zoon. Doorwandelt ze, die verheven zijn op een goddelijke wijze; die tot het lichaam behoren op een wijze die bij hen past; of liever, geheel op een goddelijke wijze, opdat gij een god moogt worden, opklimmend van beneden, om Zijnentwil, Die uit den hoge nedergedaald is voor de onzen. Houdt u in alles en boven alles hieraan, en gij zult nooit dwalen, noch in de verhevener, noch in de laagere namen. Jezus Christus is gisteren en heden Dezelfde in de menswording, en in de Geest tot in eeuwigheid. Amen.

Uit: Over de Zoon, Theologische oratie 4(30).21.

Goedkope genade is de doodsvijand van onze kerk

In synagogen over de hele wereld werd in de week dat ik dit schrijf de tekst gelezen van Numeri 13 tot en met 15. Het verhaal van de verspieders maakt daar het grootste deel van uit.

Dat verhaal kent u wel. Mozes stuurt 12 verspieders uit om het land Kanaän te gaan verkennen. Twee van de tien hebben een land gezien “overvloeiende van melk en honing”, dat de Heere God aan het volk heeft gegeven, maar de tien anderen hebben een ander verhaal: het zijn reuzen, er zijn grote versterkte steden, en de bevolking is talrijk. Het is onmogelijk om die te bestrijden. “We kunnen daarom maar beter niet optrekken naar het beloofde land ondanks het feit dat de Heere het ons geboden heeft”, is hun boodschap. Doorgaan met het lezen van “Goedkope genade is de doodsvijand van onze kerk”

De verspieders – Likkutei Sichot

 

De Sidra van Sjelach bevat de episode van de verspieders die Mozes uitzond om inlichtingen in te winnen over het land Kanaän. Tien van de twaalf verspieders keerden terug met geringschattende berichten, dat het land weliswaar vruchtbaar was, maar dat de inwoners te sterk waren en hun steden te goed bewaakt om door de Israëlieten verslagen te kunnen worden. Het hele verhaal is doorschoten met moeilijkheden. Hoe konden de verspieders, zo kort na de wonderbaarlijke bevrijding uit Egypte, twijfelen of G-d hun de overwinning zou geven? Hoe kon het moreel van de Israëlieten zo gemakkelijk gebroken worden? Waarom hebben Kaleb en Jozua, de enige getrouwe stemmen onder de verspieders, de onrust niet weggenomen door de grote catalogus van wonderen te noemen waarin het volk getuige was geweest van de macht van G-d? Het is duidelijk dat er een zekere onrust lag onder de oppervlakte van het gedrag van de verspieders. Wat dat was, en hoe het ons kan beïnvloeden, is het onderwerp van deze Sicha. Doorgaan met het lezen van “De verspieders – Likkutei Sichot”

Waarom was Mozes het oneens met God?

door Eli Lizorkin

In een vroege interactie vertelde God Mozes dat Hij zijn engel zal sturen om Israël langs de weg te leiden. Het volk van Israël werd gewaarschuwd Gods boodschapper niet ongehoorzaam te zijn, omdat hij hun overtredingen niet zou vergeven als ze tegen hem in opstand zouden komen. (Ex. 23:21)

Mozes benaderde God inderdaad met een zeer stoutmoedig verzoek; Hij vroeg God om in plaats daarvan Israël persoonlijk te vergezellen, en weigerde ergens heen te gaan zonder Zijn eigen persoonlijke aanwezigheid (Ex. 33:12-16). Waarom nam hij het risico God uit te dagen? Waarom was Mozes het oneens met God? Doorgaan met het lezen van “Waarom was Mozes het oneens met God?”

De zeven wetten van Noach – vanuit Joods perspectief

https://mechon-mamre.org/jewfaq/gentiles.htm

Volgens de Tora-traditie gaf God Noach en zijn gezin zeven geboden om in acht te nemen toen hij hen redde van de zondvloed. Deze geboden, die de Noachitische of Noachidische geboden worden genoemd, worden door de traditie geleerd, maar ook voorgesteld in Genesis hoofdstuk 9, en zijn als volgt:

  1. geen afgoderij te bedrijven
  2. geen godslastering te begaan
  3. geen moord te plegen
  4. geen verboden seksuele betrekkingen te hebben
  5. geen diefstal te plegen
  6. geen vlees eten dat van een levend dier afgesneden is
  7. rechtbanken op te richten om overtreders van de andere zes wetten te straffen.

Doorgaan met het lezen van “De zeven wetten van Noach – vanuit Joods perspectief”