De bedoelingen van Hamas (1/2)

De vraag wat Hamas werkelijk nastreeft, is geen academische curiositeit maar een sleutel tot het begrijpen van het Israëlisch‑Palestijnse conflict. Wie de documenten leest waarin Hamas zichzelf definieert, en in het bijzonder het Handvest van 1988, stuit niet op een beweging die primair gericht is op staatsvorming, burgerrechten of nationale emancipatie, maar op een ideologisch project dat zichzelf situeert in een religieus‑kosmische strijd. Het Handvest presenteert geen blauwdruk voor een Palestijnse staat naast Israël, geen visie op gelijke rechten voor Palestijnse Arabieren binnen een gedeeld politiek kader, maar een wereldbeeld waarin de vernietiging van Israël en de strijd tegen Joden als collectief worden voorgesteld als religieuze plicht en historische noodzaak. Lees verder

Geplaatst in Israël | Een reactie plaatsen

Hieronymus’ erkenning van de Veritas Hebraica

Wanneer Hieronymus wordt geprezen om zijn toewijding aan de veritas hebraica, lijkt dat soms alsof hij eenvoudigweg een filologische voorkeur had voor de Hebreeuwse grondtekst. Maar die voorstelling doet geen recht aan de complexiteit en de spanning van zijn project. Voor Hieronymus was de Hebraica Veritas geen neutrale wetenschappelijke methode, maar een theologisch geladen overtuiging dat de waarheid van het Oude Testament alleen te vinden was in de Hebreeuwse tekst. Tegelijk was zijn waardering voor die tekst diep ambivalent: hij vond het Hebreeuws hard, gutturaal en moeilijk, en hij had weinig sympathie voor de Joden die het spraken. Zijn zoektocht naar de Hebreeuwse waarheid was nooit een erkenning van Joodse autoriteit, maar juist een poging om de Schrift uit handen van de Joden te nemen en haar christelijk te herinterpreteren. Lees verder

Geplaatst in Jodendom, kerkgeschiedenis, kerkvaders | Een reactie plaatsen

Jezus als de Messias – maar welke Messias?

De christelijke belijdenis stelt dat Jezus de Christus is. Het is die belijdenis waarmee de Ethiopische kamerling kan worden toegelaten door de doop tot de christelijke gemeente. Maar wat heeft die belijdenis betekend? Hoe heeft Jezus zijn eigen messiaanse status begrepen? Hoe hebben zijn discipelen dat verstaan en wat is uiteindelijk een normatieve christologie geworden – eerst bij Paulus, later in de Reformatie en tot in de 19e en 20e eeuw? Lees verder

Geplaatst in Israël, Jodendom, Messiaans, polemiek | Een reactie plaatsen

Steven Paas: tegen het “Israëlisme” voor een hoge christologie

De hedendaagse herwaardering van Jezus binnen zijn joodse context vormt een van de meest ingrijpende verschuivingen in het nieuwtestamentisch onderzoek. Zij probeert de historische Jezus te bevrijden uit de greep van de latere dogmatische traditie en hem opnieuw te situeren binnen het levende jodendom van de eerste eeuw. Tegenover deze beweging staat Steven Paas, die met grote stelligheid vasthoudt aan een hoge christologie waarin Jezus vanaf het begin als Zoon van God moet worden verstaan. De tegenstelling tussen beide benaderingen is niet slechts een verschil in accent, maar een botsing van hermeneutische werelden. Lees verder

Geplaatst in Israël, polemiek | Een reactie plaatsen

Messiaans jodendom: evangelische beweging in rabbijnse verpakking

Het messiaans jodendom presenteert zichzelf graag als een vorm van “bijbels jodendom” die zijn vervulling vindt in Yeshua. Maar wie de beweging aandachtig bestudeert, ziet al snel dat zij minder lijkt op een voortzetting van het jodendom en meer op een evangelische beweging die zich hult in een joodse mantel. De spanning tussen vorm en inhoud, tussen liturgische symboliek en theologische overtuiging, tussen culturele identificatie en doctrinaire afwijzing van de rabbijnse traditie, is zo groot dat de vraag zich opdringt of het messiaanse jodendom niet vooral een christelijke beweging is die zich bedient van joodse vormen om een specifieke doelgroep te bereiken. Lees verder

Geplaatst in Jodendom, Messiaans jodendom | 2 reacties