De Nakba herdenking in Amsterdam: over pijn en haat

De Nakba‑herdenking die deze maand in Amsterdam plaatsvond, werd door de organisatoren gepresenteerd als een waardige en noodzakelijke herinnering aan Palestijns leed. Maar wie de toespraken hoorde en de sfeer proefde, merkte al snel dat het evenement veel meer was dan een herdenking. Het was een uitgesproken politieke manifestatie, waarin historische complexiteit werd ingeruild voor een simplistisch slachtoffer-narratief. De Nakba werd niet herdacht als een tragische episode in een ingewikkeld conflict, maar als een moreel eenduidig bewijsstuk in een hedendaagse strijd. De nuance die je zou verwachten bij een serieuze historische reflectie ontbrak vrijwel volledig. De herdenking was geen poging tot begrip, maar een poging tot mobilisatie. Lees verder

Geplaatst in Israël | 1 reactie

Voorbij Barth: Israël en de toekomst van Gods verbond

Karl Barths herwaardering van Israël als het volk dat God nooit heeft losgelaten, was een profetisch geluid in een eeuw die getekend werd door antisemitisme, kerkelijke blindheid en uiteindelijk de Shoah. Tegelijkertijd blijft Barths positie, hoe indrukwekkend ook, op een beslissend punt onvolledig. Juist waar de geschiedenis het meest schreeuwt om theologische helderheid, blijft Barth zwijgen. En dat zwijgen is niet langer houdbaar. Lees verder

Geplaatst in Jodendom, Theologische kritiek | Een reactie plaatsen

De houding van de Nederlandse Doopsgezinden ten aanzien van de Holocaust

De vraag naar de houding van de Nederlandse Doopsgezinden tijdens de Holocaust is complexer dan vaak wordt aangenomen. De Doopsgezinden stonden bekend als een vredeskerk, met een lange traditie van geweldloosheid, gewetensvrijheid en bescherming van vervolgden. Deze reputatie doet vermoeden dat zij vanzelfsprekend een uitgesproken, principieel verzet tegen de Jodenvervolging zouden hebben ontwikkeld. De historische werkelijkheid is echter ambivalent: er waren moedige individuen en kleine groepen die Joden hielpen onderduiken, maar als kerkelijke gemeenschap bleef het officiële Doopsgezinde optreden opvallend terughoudend. Lees verder

Geplaatst in polemiek, Theologische kritiek | Een reactie plaatsen

Karl Barth en de vraag naar de theologische catastrofe van de Holocaust

De vraag of Karl Barth werkelijk heeft begrepen dat de Holocaust niet alleen een menselijke tragedie was, maar ook een theologische catastrofe voor het christendom zelf, raakt aan een diepe spanning in zijn denken. Barth was zonder twijfel een van de scherpste critici van het nationaalsocialisme. Hij verzette zich vanaf het begin tegen Hitlers ideologie, weigerde de eed van trouw aan de Führer, en werd de intellectuele motor van de Bekennende Kirche. Toch is er een opvallende blinde vlek in zijn vroege naoorlogse werk: zijn onvermogen om de Holocaust te zien als een crisis in het christendom, en niet alleen als een aanval op het christendom. Lees verder

Geplaatst in Theologische kritiek | 1 reactie

Zionisme tussen traditie en moderniteit: Emil Fackenheim

In To Mend the World onderzoekt Emil Fackenheim de unieke positie van het moderne Joodse bestaan, een bestaan dat volgens hem wordt gekenmerkt door een voortdurende spanning tussen de erfenis van de Verlichting en de blijvende kracht van religieuze traditie. Deze spanning is voor Fackenheim geen probleem dat opgelost moet worden, maar een constitutief element van de moderne Joodse ervaring. Het Joodse volk leeft volgens hem in een toestand waarin het zowel volledig modern als volledig geworteld in zijn eigen verleden moet zijn. Deze dubbele verplichting vormt de kern van zijn filosofische project: het herstel van een wereld die door de geschiedenis—en vooral door de catastrofe van de Shoah—diep is beschadigd. Lees verder

Geplaatst in Discussie, Filosofie | Een reactie plaatsen