Verraad van binnenuit: hoe Joods antizionisme een natie in crisis verraadt

Door de geschiedenis heen is het voortbestaan ​​van het Joodse volk afhankelijk geweest van een onveranderlijke waarheid: eenheid is geen luxe, maar een existentiële noodzaak. Van de as van de Holocaust tot de wonderbaarlijke wedergeboorte van de Joodse soevereiniteit in de moderne staat Israël, heeft solidariteit steeds de grens getrokken tussen overleven en vernietiging. Vandaag de dag wordt Israël echter geconfronteerd met een verraderlijke dreiging die niet afkomstig is uit de terreurtunnels van Gaza of de raketbases van Iran. Deze dreiging komt van binnenuit. Het groeiende schouwspel van prominente Joodse intellectuelen, academici en activisten die hun retorische wapens richten tegen de enige Joodse staat ter wereld, is een diepgaand verraad dat de veiligheid van Israël direct ondermijnt in een tijdperk van existentiële oorlogsvoering.

DOOR SABINE STERK (1)

https://blogs.timesofisrael.com/the-treason-from-within-how-jewish-anti-zionism-betrays-a-nation-in-crisis/

Lees verder

Geplaatst in Israël, Jodendom, polemiek | Een reactie plaatsen

Economie of goddelijke band: de status van het erfdeel

If you want to read the text in English go to the right side and choose your language or watch the video below:

In Numeri 36 – het laatste deel van de parasja Maasei – gebeurt iets interessants: de familiehoofden komen terug op de toewijzing van het erfdeel van Selofchad aan zijn dochters: Machla, Tirsa, Chogla, Milka en Noa. De tekst laat in het hebreeuws heel fraai het verschil zien tussen de economische zorg van de familiehoofden – het door het lot ons toegewezen erfdeel zou van ons worden afgenomen – en het geestelijke, religieus geïnspireerde antwoord van Mozes. De laatste spreekt over een onverbrekelijke band tussen de stammen en het hun toegewezen erfdeel. Land is geen verhandelbaar object, maar een door God aangewezen ruimte waarin een stam zijn aanleg en karakter kan ontplooien. Hieronder wil ik laten zien hoe dat werkt – met dank aan Zvi Weissler die me op dit idee bracht.

Lees verder

Geplaatst in Jodendom, Talmoed, Torah | Een reactie plaatsen

Elohim zult gij niet vervloeken – Sefer Hachinuch 69 en 71

Voor christelijke lezers is deze Joodse discussie over het vervloeken van rechters en leiders verrassend relevant. In het Nieuwe Testament klinkt immers een soortgelijke oproep tot respect voor gezag en rechtspraak, zoals Paulus schrijft dat “alle gezag door God is ingesteld” en dat de overheid “Gods dienares” is om het goede te bevorderen. De Joodse traditie gaat nog verder door dit respect niet alleen als sociale plicht te zien, maar als een religieuze opdracht die de stabiliteit van de gemeenschap beschermt.

Bovendien sluit dit nauw aan bij één van de Noachidische geboden, namelijk het instellen en onderhouden van een rechtvaardige rechtsorde. Dat gebod geldt volgens de Joodse traditie voor alle mensen, niet alleen voor Israël. Daarom biedt deze passage uit de Tora — en de uitleg ervan door de Talmoed en het Sefer HaChinuch — christenen een dieper inzicht in hoe de Bijbel gezag, rechtspraak en maatschappelijke verantwoordelijkheid ziet. Het gaat niet alleen om gehoorzaamheid, maar om het voorkomen van chaos, het beschermen van gerechtigheid en het erkennen dat woorden tegen gezag uiteindelijk daden worden die de samenleving kunnen ontwrichten. Lees verder

Geplaatst in Jodendom | Een reactie plaatsen

De dagen van de Messias in Sanhedrin 99a: Verandering of continuïteit?

Voor veel christenen is het Joodse gesprek over de Messiaanse tijd niet alleen historisch interessant, maar raakt het direct aan hun eigen geloofsverwachting. De vraag of de komst van de Messias een radicale breuk in de wereld betekent of juist een vernieuwing binnen de bestaande orde, speelt ook in christelijke theologie een grote rol. Denk aan de spanning tussen het Koninkrijk dat “al” aanwezig is en toch “nog niet” volledig zichtbaar. De discussie in Sanhedrin 99a laat zien hoe Joodse denkers deze spanning hebben doordacht: verandert de wereld zelf, of verandert vooral de manier waarop God zijn volk leidt? Voor christenen kan dit gesprek helpen om hun eigen visie op verlossing, toekomst en de vervulling van profetieën beter te begrijpen. Lees verder

Geplaatst in Bijbelstudie, Discussie, Jodendom, Talmoed, Theologie | Een reactie plaatsen

Quran 60:8-9 en het islamistische terrorisme tegen burgers: de spanning tussen tekst en toe-eigening

Quran 60:8-9 zegt dat moslims goed en rechtvaardig mogen zijn tegen niet-moslims die hen niet hebben bestreden of verdreven — het criterium is dus gedrag, niet geloof, en het vers wordt daarom door gematigde geleerden vaak aangehaald als bewijs dat de Koran aanvallen op burgers verbiedt.

Jihadistische groeperingen omzeilen dit echter op twee manieren: ofwel beroepen zij zich op de klassieke leer van abrogatie (naskh), die stelt dat latere, strijdvaardiger verzen zoals het “zwaardvers” (9:5) eerdere verzoenende verzen buiten werking stellen; ofwel erkennen zij het vers wel, maar rekken de definitie van “wie jullie bestreden heeft” zo ver op — belastingbetaler, kiezer, burger van een “vijandige” staat — dat vrijwel niemand nog onder de bescherming valt.

Beide strategieën zijn omstreden binnen de islamitische traditie zelf: gezaghebbende instanties als het King Fahd Complex en hervormers als Abduh verwerpen de abrogatie-these, terwijl critici als An-Na’im erop wijzen dat de klassieke sharia historisch wél degelijk agressieve elementen kende, zodat een geloofwaardig beroep op 60:8 een expliciete herziening van die traditie vergt, niet enkel een verwijzing naar dit ene vers. Lees verder

Geplaatst in polemiek | Een reactie plaatsen