De zalving van de ware Koning – verkondiging in de Grote Kerk van Hilversum op 6 januari 2019

https://www.podbean.com/media/share/pb-4hx3g-a3ac63
Verkondiging over Mattheus 3:13-17, “de Zalving van de Ware Koning”

In het OT werd de koning eerst gezalfd door de profeet met olie – symbool van de Heilige Geest. Daarna pas werd hij door het volk bevestigd. Datzelfde patroon dat we ook vinden bij Saul en David, vinden we ook bij de Heer Jezus. Gezalfd door God Zelf met de Heilige Geest in de gedaante van een duif – een offerdier – en dan later de Intocht in Jeruzalem om de bevestiging van het volk te ontvangen. Die kwam er echter niet en in plaats daarvan hebben zij Hem gekruisigd. 

Maar deze drievoudige ceremonie van de zalving van de Koning is een opmerkelijk feit aan het begin van het evangelie. de Koning is eerst gelegitimeerd door Zijn herkomst – we vinden dat Mattheus begint met het geslachtsregister van de zoon van David. daarna komt Hij in het vlees, de geschiedenis van de geboorte. Dan laten de wijzen uit het oosten – zij die door hun astrologische kennis en geheime wijsheid koningen in het oosten konden aanstellen of bevestigen – die hun aanbidding betonen aan de nieuw geboren Koning in Bethlehem. Daarna vinden we de bedreiging van de Koning door Herodes en de kindermoord in Bethlehem. De Zoon van God, de ware Koning, wordt “uit Egypte geroepen” en keert pas na de dood van Herodes terug in Israël. Daarna vinden we de aankondiging van de Koning door de laatste profeet van Israël: Johannes de Doper, de voorloper, die het volk oproept de “weg van de Heere rtecht te maken”, zodat de Koning zonder omwegen of kronkelpaden Zijn volk benaderen mag.

In ons gedeelte komt na dertig jaar anonimiteit deze koning voor het voetlicht van de geschiedenis. Hij vereenzelvigt Zich met de mensen die zich willen bekeren, zich willen toewijden aan de komende Messiaanse vorst, en daarom afstand doen van hun verleden en onder belijdenis van hun zonden zich laten dopen. De Heer Jezus verklaart zich in alle nederigheid solidair met hen. Voor deze mensen komt Hij in de eerste plaats, want Zijn koningschap reikt verder dan de uiterlijke omstandigheden. Hij wil niet alleen heersen – zoals een goede Herder – maar ook bevrijden, en dan niet alleen van Romeinse overheersers, maar bovenal van de macht van de zonde en de dood. Om die bevrijder te kunnen zijn moest deze Koning Zijn leven geven als een offerdier.

De Heilige Geest betuigt het door op Hem te rusten. Johanne de Doper getuigt van Hem. En tenslotte klinken de woorden waarmee God uit de hemel geklonken heeft voor duizenden getuigen: Deze is Mijn geliefde Zoon in Wie Ik al Mijn welbehagen heb. Laten we dat niet vergeten: Hij is niet alleen het hoogste, maar ook het enige gezag over ons leven. Hij is de Koning der Koningen, en Hij deelt Zijn gezag met niemand hier op aarde. Zo is Hij zowel onze Koning en Heere, als ook onze Bevrijder en Verlosser. die twee zaken gaan altijd samen. De Heer die ons liefhad en Zichzelf overgaf in de dood is ook de Koning van ons leven die recht heeft op onze gehoorzaamheid.

Getuigenis en vergeving – Augustinus preekt over 1 Johannes 1

https://www.podbean.com/media/share/pb-f9gj7-a14376
De eerste preek van Augustinus over de eerste brief van Johannes behandelt de tekst van 1 Joh. 1:1 tot en met 2:4. Die preek moet de gemeente twee uur lang hebben bezig gehouden, zonder enige pauze, want ze is in de Engelse editie meer dan 7 pagina’s lang en kent 16 paragrafen.

In deze aflevering een samenvatting en (korte) bespreking van deze preek, dat wil zeggen alleen van de eerste 7 paragrafen. In die paragrafen behandelt Augustinus eerst de notie van het getuigenis van de apostelen en onze relatie daartoe, en gaat vervolgens in op de vergeving van de zonden als een belangrijke voorwaarde voor de gemeenschap van de kerk. Die is immers ook een gemeenschap met de Vader en de Zoon. Geen “goedkope genade”! Maar werkelijk berouw van de zonde, belijdenis tegenover God, en het aandurven in het gericht te treden – want Jezus Christus is de Rechtvaardige die onze Voorspraak is en die het zoenoffer voor al onze zonden gebracht heeft.

Wat opvalt is het sterk Protestantse karakter van de preek – hoewel Augustinus anders dan wij zouden doen geen nadrukkelijk onderscheid maakt tussen de zondevergeving bij de bekering en de vergeving als werkzame macht in het dagelijks leven van een Christen.

Wat verder opvalt is af en toe het gebruik van de allegorische methode, zoals wanneer Augustinus Psalm 19 – de bruidegom, de Zon, die als een held door de hemel trekt – gebruikt om de vleeswording van Christus in de maagd Maria uit te leggen.

Het laatste oordeel – Rijnsburg 25 november 2018

https://www.podbean.com/media/share/pb-4cntm-a050c2
Verkondiging op eeuwigheidszondag in Rijnsburg. Traditioneel wordt dan over Mattheus 25 vanaf vers 13 gepreekt. Het beeld van de scheiding van schapen en bokken, en van de eeuwige straf voor diegenen die Christus niet gediend hebben, is heftig, maar bevat belangrijke lessen voor ons. 

Wat te denken en wat te doen met diegenen die hun leven lang alleen maar gekarakteriseerd kunnen worden als “schoften”? Mensen die hun leven lang door het kwade worden beheerst en ermee weg komen? Het is de oude vraag van Job: waarom floreren de onrechtvaardigen en lijden de rechtvaardigen? De tekst vraag ook van ons een “commitment”- hoe zit het met onze menselijkheid? Ons geloof moet ook uitmonden in gehoorzaamheid aan Christus. Dat is behoorlijk concreet: de hongerigen voeden, de dorst lessen van de dorstigen, de naakten kleden, de gevangenen bezoeken en de zieken. Dat gaat dan wel over degenen die God op onze weg plaatst, maar als gemeente ook de opdracht dat op grotere schaal te doen. 

Laten we maar niet vergeten dat Jezus niet alleen onze Heiland en Verlosser wil zijn, maar ook onze Heere is die gehoorzaamheid vraagt en ons roept tot de dienst aan Hem en de onze naasten.

Een boodschap om te delen – het evangelie van Paulus in Romeinen 1:8-18

https://www.podbean.com/media/share/pb-ue8jy-9ef869
De boodschapper is geheel en al betrokken bij zijn boodschap! Het is dan ook een boodschap waarvoor je je niet hoeft te schamen. Als wij ons laten intimideren en ons schamen voor de boodschap van het evangelie geven wij de Heilige Geest geen kans om het hart van mensen aan te raken. (Hoewel de Geest uiteindelijk ons niet nodig heeft, maar toch is het geloof uit het gehoor (Rom. 10). Laten we daarom in woord en daad getuigen zijn van Jezus Christus, de Heiland van de wereld.

Verkondiging in Schagen op 11-11-2018.

Preek op Zondag Trinitatis

(Evangelisch Lutherse gemeente Hilversum, 30 mei 2010)

Zusters en broeders, Gemeente van Christus

Laten we maar meteen met de deur in huis vallen. Wat horen wij zoal?

“Hoe durven jullie nog Zondag Trinitatis te vieren. Jullie christenen toch. Weten jullie dan niet dat 3 x 1 gewoon drie is? En niet 1? Wat maken jullie je toch druk over dogmatische ideeën, die eeuwen geleden in de duistere middeleeuwen door allerlei mannen bedacht zijn, en dan kon je ook nog meemaken dat je als ketter werd vervolgd als je het daar niet mee eens was. Het is toch zo met al die dogma’s: dat ze werktuigen zijn van geslepen machtswellustelingen. Ketters werden verbrand, kerken werd uiteengescheurd, dogma’s hebben alleen maar ellende gebracht. Jezus was een goed mens, dat zal dan wel. Maar was Hij God? Mag je een mens God noemen? En Jezus was toch zelf een jood? Dat zou een jood nooit gezegd hebben. Een mens kan geen god zijn, dat is godslastering.”

“Preek op Zondag Trinitatis” verder lezen