Joodse theologie over het Christendom: Elijah Benamozegh

VOLLEDIG TEKST IN VERTALING:

Elijah Benamozegh (1823–1900) Elijah Benamozegh, rabbijn van de Italiaanse stad Livorno, sprak vele talen en was geleerd in filosofie en zowel christelijke als joodse theologie. Hoewel diep geworteld in de Torah, Talmud en Kabbalistische teksten, was hij een man van de wereld wiens brede intellect het beste weerspiegelde van het kosmopolitische karakter van zijn geboortestad.

In de laatste jaren van zijn lange en productieve leven begon hij aan het schrijven van een 800 pagina’s tellend werk ter verdediging van zijn geloof tegen beschuldigingen van enge tribaliteit en verklaarde hij het als universeel van omvang en bereid om de wereld te leiden naar een nieuw tijdperk van menselijke saamhorigheid. In het ontwikkelen van zijn argumenten produceerde hij wat gezien kan worden als een schets van een joodse theologie van het christendom. Hij ziet het dochtergeloof van het jodendom in termen die meer joods dan christelijk zijn en negeert of verwerpt centrale claims van laatstgenoemde religie. Desalniettemin bevestigt hij de geldigheid van enkele van de basisprincipes van het christendom en leidt joden naar een positieve waardering van de levenswijze ervan.

Zoals bij elke joodse theologie van het christendom, begint Benamozegh met de basisprincipes van het jodendom. Voor hem is het essentiële vers in de Torah te vinden in Gods opdracht aan Abraham: “Ga weg uit je land en uit het huis van je vader naar een land dat ik je zal laten zien. Ik zal je tot een groot volk maken… en in jou zullen alle volkeren van de wereld gezegend worden” (Gen. 12:1–4). Lees verder

Geplaatst in Israël, Jodendom | Een reactie plaatsen

Joodse theologie over het Christendom: Moses Mendelssohn

SAMENVATTING

Moses Mendelssohn (1729-1786) was een pionier van de Verlichting die ernaar streefde het Joodse geloof te integreren met de bredere Westerse cultuur zonder de Joodse identiteit te verliezen. Hij verdedigde de nadruk van de Verlichting op de rede en beweerde dat de gedeelde rationaliteit van de mensheid belangrijker was dan religieuze of etnische verschillen. Mendelssohn hield echter vol dat God specifieke geboden aan Joden had geopenbaard, die hen niet door ras, maar door goddelijke instructies apart zetten. Lees verder

Geplaatst in Israël, Jodendom | Een reactie plaatsen

Joodse theologie over het Christendom: Menachem Ha-Me’iri

SAMENVATTING:

Menachem Ha Me’iri (1249-1315) was een vooruitstrevende Joodse theoloog uit de Provence, wiens opvattingen over Joods-Christelijke en Joods-Moslim relaties baanbrekend waren voor zijn tijd. Hij leefde in een tijdperk dat gekenmerkt werd door bekrompenheid en onverdraagzaamheid, en hij was getuige van de verdrijving van Joden uit Frankrijk in 1306. Ondanks deze moeilijke tijden was Ha Me’iri een fervent verdediger van christenen en het christendom. Hij ging zelfs zo ver dat hij christenen onder de categorie “Israël” schaarde, waarmee hij eerdere joodse beweringen dat het christendom een vorm van heidendom was, verwierp. Zijn progressieve standpunten vallen op door hun uitgesproken moderne karakter, dat verder gaat dan wat veel Joden zelfs vandaag de dag bereid zijn toe te geven aan het Christendom. Lees verder

Geplaatst in Israël, Jodendom | Een reactie plaatsen

Voorbereiding op Pinksteren 2024 in Anna Paulowna

Geplaatst in audio | Een reactie plaatsen

Hamas en Hitler: de ondergang van het eigen volk

De situatie met Hamas en Israël is complex en omvat een mix van politieke, ideologische en militaire factoren. Hoewel er verschillen zijn in context en omvang, zijn er enkele parallellen te trekken met de situatie in Nazi-Duitsland onder het leiderschap van Hitler:

Ideologische toewijding: Net zoals het naziregime zo toegewijd was aan zijn ideologie dat het zichzelf vernietigde, heeft Hamas een sterke ideologische basis voor zijn acties en bestuur, waardoor het zich onder bepaalde omstandigheden niet kan overgeven of vrede kan sluiten.

Beslissingen van het leiderschap: De beslissingen van de leiders van beide entiteiten hebben aanzienlijke gevolgen gehad voor de burgerbevolking. In het geval van nazi-Duitsland leidde Hitlers weigering om zich over te geven tot wijdverspreide vernietiging. Op dezelfde manier heeft het leiderschap van Hamas beslissingen genomen die hebben geleid tot lijden voor de bevolking van Gaza.

Perceptie van existentiële dreiging: Beide regimes zagen zichzelf als geconfronteerd met existentiële dreigingen. Voor Hitler was dat de totale nederlaag en bezetting van Duitsland; voor Hamas is dat het voortbestaan en de acties van Israël, dat zij als bezetter en agressor zien.

Gevolgen voor burgers: In beide gevallen heeft de burgerbevolking het meest geleden onder het langdurige conflict en de beslissingen van hun leiders. De vernietiging van Duitse steden en de humanitaire crisis in Gaza zijn beide gevolgen van deze beslissingen.

Het is belangrijk om op te merken dat er weliswaar overeenkomsten zijn in de impact op burgers en de rol van ideologie, maar dat de historische contexten en de aard van de conflicten heel verschillend zijn. De vergelijking is niet direct of absoluut, maar benadrukt eerder bepaalde aspecten die in beide scenario’s te zien zijn.

Geplaatst in Israël | Een reactie plaatsen