Real history of Israel
Over deze site:
De theologie van Robbert Veen beweegt zich op een terrein waar maar weinig christelijke denkers zich wagen: de radicale heroriëntatie op het jodendom als oorsprong én toetssteen van het christelijk geloof. Zijn werk laat zien hoe diep het christendom is gevormd door Griekse filosofie en Romeinse macht, en hoe ver dat soms afstaat van de wereld waarin Jezus leefde en sprak. Wat hij voorstelt is geen cosmetische correctie, maar een terugkeer naar het joodse hart van de Schrift.
In zijn exegeses klinkt een scherpe kritiek door op vertrouwde dogma’s. Niet om te provoceren, maar omdat hij vindt dat veel van wat wij “christelijke leer” noemen niet uit de Bijbel zelf komt, maar uit de geschiedenis van de kerk. Zijn herlezing van Paulus is daar een goed voorbeeld van: niet de Paulus van de Reformatie of de systematische theologie, maar de Paulus van de synagoge, de diaspora en de Griekse tekst. Een Paulus die niet de breuk met Israël belichaamt, maar juist de trouw van God aan Israël bevestigt.
Wat zijn werk bijzonder maakt, is de waardering voor de rabbijnse traditie. Niet als exotische aanvulling, maar als de wereld waarin de Schrift ademt. Zijn onderwijs in Hebreeuws, Grieks en Talmoedische denkvormen is bedoeld om christenen opnieuw te leren lezen, zonder de bril van latere dogmatiek. Dat maakt zijn theologie soms confronterend, maar ook bevrijdend: het opent ruimte voor een geloof dat niet tegenover Israël staat, maar er middenin.
Veen schrijft buiten de institutionele kerk, maar niet buiten het christelijk geloof. Juist die positie geeft hem de vrijheid om te zoeken naar een vorm van theologie die trouw is aan de Messias én aan Israël. Het schuurt, het daagt uit, maar het wijst ook een weg terug naar de bron. In een tijd waarin veel tradities wankelen, is dat misschien precies wat nodig is.
Translate this site
Zoek op deze site
Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail
Voeg je bij 411 andere abonneesPODBEAN
Koinonia on Spreaker
Al onze sites
Bijbels Hebreeuws Podcast:
Bijbels Grieks Podcast:
Talmoed voor Notsriem Podcast
Hier vind je aanvullende informatie over het werk van Koinonia Bijbelstudie Live!
Je vindt ons op:
- Ds. R.A. Veen, voluit Robbert Adrianus Veen, is een Nederlandse theoloog en filosoof, geboren in Amsterdam in 1956. Zijn theologische werk is sterk beïnvloed door Karl Barth, John Howard Yoder en Menno Simons. Tegenwoordig werkt hij aan de relatie tussen het (rabbijnse) jodendom en het christendom en publiceert daarover op zijn website. (koinoniabijbelstudie.nl) Ds. Veen was universitair docent "Christelijke Geloofs- en Zedenleer vanuit Dopers Perspectief" aan de Vrije Universiteit, voor het Doopsgezind Seminarium. Hij was tevens predikant in de Doopsgezinde Broederschap in Enkhuizen, Zeerijp, Zijldijk en Bussum. Na een periode als predikant in de Protestantse Kerk Nederland (Ter Apel, IJmuiden) werkte hij drie jaar in Knokke, België, voor de Verenigde Protestantse Kerk in België - de VPKB. In 2023 ging hij met emeritaat en woont sindsdien in de Noord-Hollandse gemeente Anna Paulowna.
-
Recente berichten
Recente reacties
- Jan Luiten op Antisemitisme op herhaling
- Jan Luiten op Het Joodse Christendom van de Didachè
- Jan Luiten op Leon de Winter: “Gelukkig hebben we hier zorgvuldige media”
- Robbert Veen op Contouren van een niet-Trinitarische Christelijke theologie
- B Santems op Contouren van een niet-Trinitarische Christelijke theologie
Archief
Blogstatistieken
- 66.790 hits
Categorieën
Administrator
Wil meer weten over laatste verzen van Marcus 16
Mijn antwoord vind je hier:
In antwoord op Marijke Wessels.
Een verkeerde lezing van Markus 16 – het tweede deel daarvan is waarschijnlijk later aan de Bijbel toegevoegd, maar zelfs wanneer het wel authentiek is, betekent dit in het geheel niet wat jij – en de charismaniakken – ervan maken. Het is bestemd voor de apostelen en alleen geldig geweest voor hen, zoals je aan het boek Handelingen kunt zien. B.v. dat de apostel Paulus door een adder wordt gebeten en niet sterft – NB hij zoekt die adder niet zelf op! Het verwarrende in Mk. 16 is de overgang van de tweede naar de derde persoon – van indirecte tot directe rede, maar dat is niet zo vreemd – en eveneens verwarrend is het woord “gelovigen”, dat we hier eerder moeten opvatten als “degenen die vertrouwen” – wat de apostelen eerst niet deden en waarvoor ze werden berispt. Er staat dus dus niet: “jullie gelovigen van alle tijden zullen deze tekenen volgen.” Wat je wilt is niet belangrijk, maar wat de Heere werkelijk vraagt volgens Zijn Woord, en dat is van Hem getuigen en niet streven naar allerlei spectaculaire tekenen en wonderen. De Heere heeft iets gedaan, en dat is het getuigenis van de apostelen versterken door tekenen en wonderen (Hebr. 2:4) totdat de volwassenheid van de gemeente was bereikt (1 Kor. 13:10 – niet volmaakten, zoals in de meeste vertalingen, maar volwassenheid, vgl. 1 Kor. 2:6 waar hetzelfde woord vertaald wordt met “volmaakten”, maar eigenlijk volwassenen betekent, zoals ook in Ef. 4:12 en 12: volmaken = tot de status van een volwassene opvoeren, “tot een volwassen man” in vs. 13, de “maat van de volgroeidheid van de volheid van Christus.” Vgl. ook Joh. 9:21, 23 voor het woord “volgroeidheid”.)