Darren Pollock, in zijn boek over Jonathan Edwards (1), en het fundament van zijn cessationisme in de Schrift:
” Het ophouden van de wonderbare gaven van de Geest was, zo benadrukte Edwards, geen straf, geen zwakheid, of iets voor de kerk om over te treuren. Veeleer maakte God rond het einde van de eerste eeuw een einde aan deze categorie van gaven, eenvoudig omdat zij niet meer nodig waren toen zij hun functie hadden vervuld. Het doel van de wonderbare gaven was eenvoudig om de genademiddelen voor de kerk vast te stellen:
“wat de buitengewone gaven [van de Geest] voornamelijk beoogden, was die blijvende openbaring van de gezindheid en de wil van God door Zijn Woord in te voeren en vast te stellen, als het grote genademiddel en de blijvende regel van geloof en praktijk door alle eeuwen heen.”
De buitengewone gaven in het Oude Testament en in het tijdperk van de wonderen in de eerste eeuw werden verleend om de canon van Gods volmaakte openbaring in de Schrift vast te stellen en om de vestiging van de ontluikende kerk in de wereld te helpen. Door de geschiedenis heen deelde God alleen buitengewone gaven uit, wanneer Hij een nieuwe bedeling inwijdde, waarvan de instelling op een zwakheid met de oude bedeling wees.
De buitengewone gaven waren dus alleen nodig, wanneer de genademiddelen onvolmaakt waren ingesteld. Edwards beschrijft deze periode als de kinderschoenen of kinderjaren van de kerk, en interpreteert Paulus’ verwijzingen naar “kinderlijke dingen” in de 1 Korinthe 13:8-13 passage als een verwijzing naar de wonderbaarlijke gaven die hij zojuist besproken had.”
[Noot RAV: verrassend, omdat ik dat nog niet wist van Edwards – of misschien bleef het onbewust ‘hangen’ – en dit precies mijn eigen interpretatie van deze tekst in 1 Kor. 13 is!]
Pollock: “Gedurende de onrijpheid van de kerk, voordat zij haar wortels in de wereld had verzonken en voordat zij een vaste regel voor haar geloof en praktijk had, fungeerden de buitengewone gaven als oefenwielen om haar door dat stadium heen te dragen, en als “leidende koorden” om haar te leiden en de vaste orde in te luiden die haar door het kerkelijke tijdperk heen zou ondersteunen vóór de wederkomst van Christus. “
(1)
The Exegetical Basis of Jonathan Edwards’ Cessationism,