Glibberen op het internet

Kierkegaard hield een dagboek bij, en daar stond op de eerste pagina geschreven: nulla dies sine linea – geen dag zonder regel. Minstens één regel per dag!
Mooie gedachte voor een dagboek, maar is het een goed idee om aan miljarden woorden en miljoenen teksten die elke dag op Internet verschijnen, er nog meer aan toe te voegen? Deze aantallen betreffen dan trouwens nog alleen die teksten en die woorden die voor jou relevant kunnen zijn. Want er is veel meer.
Er is teveel om te lezen. En er is te midden van het overmatig vele te weinig dat echt relevant is voor je leven. Christenen die voor het Internet schrijven kennen dit gevoel. Dat je toch nooit het laatste woord kunt spreken over welke kwestie dan ook. En dat je in dit pluralistische, postmoderne tijdvak met een kakofonie van meningen te maken hebt. We glibberen op het spekgladde internet van site naar site, van opinie naar opinie. Niemand is trouw aan een groep of een ideologie. Dat hoeft niet meer. Want er is altijd elders weer een andere groep, met andere ideeën, die een tijd lang beter bij je passen, beter aansluiten bij je belangstelling van het moment.
Dat geldt zelfs voor het schrijven over de Bijbel. Omdat we het toch niet eens zijn over de goede manier van interpreteren, toch niet eens zijn over de beste grondtekst, de beste exegese, de beste toepassing, de beste vertaling, is er alleen nog maar een oceaan van opinies.
“Wie mij blijft lezen, krijgt praktische informatie”, of …”de meest zuivere benadering van de tekst.” Of: “je wordt vermaakt én je wordt onderwezen.” En zo hoef je geen boek meer te lezen. Geen studie meer te doen. Je niet meer vast te bijten in een onderwerp waarvan je weet dat het maanden zo niet jaren gaat duren voordat je er enige kennis – echte kennis! – van ontwikkelt. De snelle hap, die al verteerd is voordat het je mond bereikt, dat is het “ware.” Jij moet dat kunnen bieden. Dat is de belofte die gemaakt moet worden zelfs nog voordat iemand zich verwaardigt om juist jou, en dan nog alleen bij de maaltijd van vandaag, als voorafje te nemen.
Wij geheel anders?