Wat zijn de argumenten tegen deze stelling? In het bijzonder, hoe was het mogelijk dat op de westoever Palestijnse autonome gebieden werden geïnstalleerd?
Internationale wetgeving
De internationale gemeenschap, met inbegrip van de Verenigde Naties, beschouwt de Westelijke Jordaanoever als bezet gebied en niet als deel van het soevereine grondgebied van Israël.
De Vierde Conventie van Genève en de Conventies van Den Haag verbieden de annexatie van bezet gebied en het overbrengen van burgers naar bezet gebied.
Palestijnse rechten
Het Palestijnse volk heeft een lange geschiedenis en band met de Westelijke Jordaanoever, velen beschouwen het als hun voorouderlijk thuisland.
Het Palestijnse recht op zelfbeschikking en een eigen staat wordt erkend door de internationale gemeenschap, waaronder de Verenigde Naties.
Oslo Akkoorden
De Oslo-akkoorden, ondertekend in 1993, richtten de Palestijnse Autoriteit voor Voorlopig Zelfbestuur op, die autonomie kreeg over delen van de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook.
De akkoorden creëerden gebieden A, B en C, waarbij gebied A volledig onder Palestijns bestuur viel, gebied B onder gezamenlijk Israëlisch-Palestijns bestuur en gebied C onder Israëlisch bestuur.
Israëlische erkenning
Israël heeft de Palestijnse Autoriteit erkend als de vertegenwoordiger van het Palestijnse volk en heeft de controle over delen van de Westelijke Jordaanoever overgedragen aan de Palestijnse Autoriteit.
Israëls erkenning van Palestijnse autonomie op de Westelijke Jordaanoever ondermijnt de stelling dat het gebied exclusief Israëlisch grondgebied is.
Conclusie:
De argumenten tegen de stelling dat de Westelijke Jordaanoever Israëlisch grondgebied is, zijn gebaseerd op internationaal recht, Palestijnse rechten, de Oslo-akkoorden en de Israëlische erkenning van Palestijnse autonomie. Deze factoren tonen aan dat de Westelijke Jordaanoever niet exclusief Israëlisch grondgebied is en dat het Palestijnse volk een legitieme aanspraak heeft op het gebied.
Wat betreft de oprichting van Palestijnse autonome gebieden, creëerden de Oslo-akkoorden een kader voor Palestijns zelfbestuur in delen van de Westelijke Jordaanoever, dat werd geïmplementeerd door de oprichting van Gebieden A, B en C. Deze regeling werd overeengekomen door zowel Israël als de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) en is tot op de dag van vandaag gehandhaafd, ondanks voortdurende spanningen en geschillen.