Brief aan een vriendin:
Hier is het eerste vers van de Bijbel en de eerste interpretatie van dit vers. Ik haal dit uit een boek dat ik aan het schrijven ben over mijn favoriete verzen. En het eerste waarover ik schreef is Jozua 24:15.
De situatie is als volgt: Jozua kijkt naar de verzamelde stammen van Israël, die op het punt staan zich in het Beloofde Land te vestigen. En het wordt hem duidelijk dat de Israëlieten twijfelen over wie ze zullen dienen. Gaan ze hun eigen gemak dienen en de goden van het Beloofde Land, Kanaän, of gaan ze de God van de bevrijding dienen, de God van Israël? En hij geeft hun een keuze. Nu moeten ze kiezen. Je kunt niet leven zonder een duidelijke keuze. Je kunt niet iedereen dienen. Je kunt niet elke god dienen. Je moet een keuze maken.
En dan zegt hij, en dit is de eerste tekst die ik ooit uit mijn hoofd heb geleerd: Maar wat mij en mijn huis betreft, wij zullen de Heer dienen.
Dus hij, Jozua, en zijn familie en zijn clan, zullen de God van Israël dienen.
Dit is geen sektarisme. Dit is geen afscheiding van andere goden. Dit is de duidelijke keuze voor de God van Israël, die ook de God van alle volken is, die de hele wereld schiep, niet alleen het land Israël.
De God van Israël dienen is uiteindelijk de God dienen die er voor alle mensen wil zijn. Niet alle mensen herkennen deze God. Veel mensen dienen andere goden. Zelfs wanneer ze het bestaan van God ontkennen, dienen ze in feite een godheid in hun leven. Maar dit vers in Jozua 24 laat ons zien dat uiteindelijk de keuze gemaakt moet worden ten gunste van de God van Israël, en dat de God van Israël in vermomming ook de goden van andere volken is. Alle volken erkennen God. Alle volken hebben een idee van de Schepper van hemel en aarde. Maar we moeten toch zeggen dat alleen Israël deze God echt kende en Hem echt diende.
En daarom is voor ons het model voor onze religie de religie van Israël en daarmee de religie van Jezus. Ik en mijn huis, jij en ik, zullen de Heer op verschillende manieren dienen, met verschillende woorden, met verschillende verhalen misschien, maar uiteindelijk dienen we samen deze ene Heer, de Schepper van hemel en aarde.
De Russische versie:
Вот первый стих Библии и первое толкование этого стиха. Я беру это из книги, которую пишу о своих любимых стихах. И первый из них — Иисус Навин 24:15.
Ситуация такова: Иисус Навин смотрит на собравшиеся колена Израиля, которые вот-вот должны будут поселиться в Земле Обетованной. И ему становится ясно, что израильтяне не знают, кому служить. Будут ли они служить своему собственному утешению и богам Земли Обетованной, Ханаана, или же Богу спасения, Богу Израиля? И Он предоставляет им выбор. Теперь им предстоит сделать выбор. Нельзя жить без чёткого выбора. Нельзя служить всем. Нельзя служить всем богам. Нужно сделать выбор.
И затем он говорит, и это первый стих, который я запомнил: А я и дом мой будем служить Господу.
Итак, он, Иисус Навин, его семья и клан будут служить Богу Израиля.
Это не сектантство. Это не отделение от других богов. Это ясный выбор Бога Израиля, который также является Богом всех народов, который создал весь мир, а не только землю Израиля.
Служение Богу Израиля – это, в конечном счёте, служение Богу, который хочет быть для всех людей. Не все признают этого Бога. Многие люди служат другим богам. Даже отрицая существование Бога, они, по сути, служат божеству в своей жизни. Но этот стих в книге Иисуса Навина 24 показывает нам, что в конечном итоге выбор должен быть сделан в пользу Бога Израиля, и что Бог Израиля, под маской, также является богом других народов. Все народы признают Бога. У всех народов есть представление о Творце неба и земли. И всё же мы должны сказать, что только Израиль истинно знал этого Бога и истинно служил Ему.
И поэтому образцом для нашей религии является религия Израиля, а значит, и религия Иисуса. Я и мой дом, вы и я, будем служить Господу по-разному, разными словами, разными историями, возможно, но в конечном итоге мы вместе служим этому единому Господу, Создателю неба и земли.