Het christendom is, in de woorden van Marcus Borg, “massaal afgodisch” geworden omdat het zijn banden met de historische Jezus heeft verbroken en een Christus heeft geconstrueerd die radicaal verschilt van die historische (Joodse) Jezus. Zonder een verworteling in het leven en geloof van Jezus verzoent het christendom zijn God en Christus gemakkelijk met de verwrongen waarden en prioriteiten van de dominante cultuur die een wereldwijde crisis van onrecht en zingeving zowel negeert als versnelt.
John Dominic Crossan geeft in dit citaat precies de Mennonitische houding weer, samengevat in de 16e eeuwse uitspraak: Jezus kennen is Hem navolgen in het leven.
“De aardse Jezus was niet zomaar een denker met ideeën, maar een rebel met een doel. Hij was een Joodse boer met een houding en hij beweerde dat zijn houding die van de Joodse God was.
“Maar het was, zei hij, in zijn leven en in de levens zoals dat van hem dat het koninkrijk van God werd geopenbaard, dat de Joodse God van rechtvaardigheid en gerechtigheid werd geïncarneerd in een wereld van onrecht en onrechtvaardigheid.
“Het koninkrijk van God bestond nooit alleen uit woorden en ideeën, aforismen en parabels, gezegden en dialogen. Het ging om een manier van leven. En dat betekent dat het ging om een lichaam van vlees en bloed. Gerechtigheid gaat altijd over lichamen en levens, niet alleen over woorden en ideeën.
“Wederopstanding betekent niet simpelweg dat de geest of ziel van Jezus voortleeft in de wereld. En het betekent ook niet simpelweg dat de metgezellen of volgelingen van Jezus voortleven in de wereld. Het moet het belichaamde leven zijn dat krachtig werkzaam blijft in deze wereld…
“Er is dus maar één Jezus, de belichaamde Galileeër die een leven van goddelijke gerechtigheid leefde in een onrechtvaardige wereld, die officieel en wettelijk geëxecuteerd werd door de erkende vertegenwoordigers van die wereld en wiens voortdurende krachtige aanwezigheid voor gelovigen aangeeft dat God niet aan de kant staat van onrechtvaardigheid – zelfs (of vooral) keizerlijk onrecht.
“Er zijn niet twee Jezussen – een voor Pasen en een na Pasen, een aardse en een hemelse, een met een fysiek en een ander met een spiritueel lichaam. Er is maar één Jezus, de historische Jezus die de Joodse God van gerechtigheid incarneerde voor een gelovige gemeenschap die zich inzette om zo’n incarnatie ook daarna voort te zetten.”