- door Rabbi Yisrael Roll
Hoe betreurenswaardig ook, antisemitisme dient als een belangrijk tegenwicht en legt het schril contrast bloot tussen de joodse waarden en die van de gewelddadige krachten die zich daartegen verzetten.
Veel anti-Israëlprotesten zijn gewelddadig verlopen. Demonstranten hebben Israëlische vlaggen verbrand, slogans als “Dood aan Amerika, dood aan Israël” geroepen en gepleit voor de vernietiging van de joodse staat. Joden zijn geslagen. Deze acties staan in schril contrast met de vreedzame, geweldloze filosofieën van figuren als Mahatma Gandhi en Martin Luther King Jr., die beiden hun leven hebben gewijd aan het bereiken van gerechtigheid met vreedzame middelen, gebaseerd op de visie van de Thora: “Gerechtigheid, gerechtigheid zult gij nastreven.” Deuteronomium 16:20.
De beweringen van westerse regeringen dat er een “morele gelijkwaardigheid” bestaat tussen de verdediging van Israël tegen terrorisme en het ongeproviceerde geweld tegen Joodse burgers in Israël en de rest van de wereld zijn absurd. Frankrijk, Canada en het Verenigd Koninkrijk pakken het groeiende antisemitisme binnen hun eigen grenzen niet aan en laten het geweld tegen Joodse gemeenschappen ongecontroleerd toenemen, terwijl ze retoriek die de verdedigingsacties van Israël gelijkstelt aan terrorisme, goedkeuren of zwijgend accepteren. Dit is niet slechts een passieve daad van onverschilligheid; het is medeplichtigheid.
Door hun stilzwijgen of passiviteit ten aanzien van geweld tegen joden in hun eigen landen geven deze westerse regeringen de boodschap af dat geweld tegen joden aanvaardbaar is, terwijl ze Israël veroordelen omdat het zich verdedigt tegen terrorisme.
Ondanks dat het het meest morele leger ter wereld is, beweren veel pro-Hamas-activisten en -organisaties dat de Israëlische defensietroepen (IDF) genocide plegen op Palestijnen. Daarentegen richten deze activisten zich zelden op de acties van Hamas, die zich richt op burgers, menselijke schilden gebruikt en humanitaire hulp steelt. De valse beschuldiging van genocide is niet gebaseerd op feiten, maar op het eeuwenoude antisemitische verhaal dat de Joodse staat wil delegitimeren en Joden als inherent slecht wil afschilderen.
Er is een beroemde dialoog tussen een joodse gevangene in Auschwitz en een nazi-officier, waarin de officier de gevangene treitert met de vraag: “Waar is je god nu?” De joodse gevangene antwoordt: “Ik ben liever mezelf dan jij.”
In Mein Kampf schrijft Adolf Hitler: “Het is waar dat wij barbaren zijn. De joden hebben de mensheid twee wonden toegebracht: besnijdenis aan zijn lichaam en geweten aan zijn ziel. De oorlog om de wereldheerschappij is tussen de joden en de Duitsers. Al het andere is slechts bedrog.” Antisemitisme streeft nog steeds naar de vernietiging van het joodse volk.
Antisemitische verdorvenheid, gebaseerd op leugens en ongegronde haat, staat in schril contrast met de morele helderheid van Joden die een bloeiende democratie opbouwen en bijdragen aan de verbetering van de mensheid.
In dit licht kunnen we God inderdaad dankbaar zijn voor antisemitisme – niet voor het bestaan ervan, maar voor de duidelijkheid die het verschaft in het onderscheid tussen de waarden die de mensheid moet koesteren en de morele afgrond die we moeten verwerpen.
- Vertaling uit het Engels door DeepL