Veel christenen binnen de charismatische beweging zouden er goed aan doen om de strekking van de New Perspective on Paul serieus te nemen, juist omdat deze benadering een aantal diep ingesleten aannames blootlegt die in charismatische kringen vaak onbewust worden meegedragen. De NPP schuift namelijk een ander licht over Paulus’ theologie dan het vertrouwde protestantse schema waarin schuld, vergeving en vrijspraak centraal staan. In veel charismatische prediking draait het om innerlijke bevrijding, genezing van schaamte, doorbraken en persoonlijke verzoening. Dat is op zichzelf al in hoge mate dubieus en is aanleiding tot een psychologiserende nadruk op de innerlijke beleving, maar het is bovendien gebouwd op een theologisch kader dat Paulus zelf in het geheel niet zou herkennen. De NPP laat zien dat Paulus primair spreekt over inclusie en exclusie, over de vraag wie bij het verbondsvolk hoort, over identiteit en gemeenschap, over trouw aan de Messias. Dat verschuift de aandacht van een psychologisch (charismatische beweging) of juridisch (Protestantse leer van rechtvaardiging door geloof alleen) probleem naar een relationeel en sociaal vraagstuk. Het gevolg is dat veel charismatische taal over vergeving en bevrijding eigenlijk meer het postmodernisme als bron heeft dan Paulus zelf.
Daarmee raakt de NPP ook een ander kenmerk van charismatische spiritualiteit: het sterke individualisme. De nadruk ligt uitsluitend op mijn roeping, mijn zonde, mijn bevrijding, mijn relatie met God, en bovendien: mijn genezing. Paulus’ horizon is echter veel breder. Hij spreekt over de vorming van een nieuwe gemeenschap waarin etnische, sociale en religieuze scheidslijnen worden doorbroken. Zijn evangelie is niet gericht op individuele vervulling, maar op het ontstaan van een mensheid die leeft onder de heerschappij van de Messias. De vraag die de NPP daarmee op tafel legt, is ongemakkelijk, maar noodzakelijk: is de charismatische nadruk op genezing en persoonlijke ervaring niet te smal geworden, en gaat ze niet voorbij aan Paulus’ visie op een rechtvaardige, inclusieve gemeenschap?
Ook de manier waarop charismatische christenen over de wet spreken, wordt door de NPP uitgedaagd. In veel charismatische contexten staat “wet” gelijk aan religie, regels, traditie of dode letter. Paulus’ kritiek richt zich echter niet op de wet zelf, maar op het gebruik van de wet als grensmarkering: een middel om te bepalen wie binnen en wie buiten staat. Ironisch genoeg heeft de charismatische beweging vaak haar eigen grensmarkeringen ontwikkeld: bepaalde ervaringen, bepaalde vormen van aanbidding, genezingen en spectaculaire tongentaal, bepaalde taal over de Geest. De NPP houdt een spiegel voor en vraagt of deze beweging werkelijk vrij is van religieuze boundary-markers, of dat ze ze eenvoudig heeft vervangen door charismatische varianten. Paulus’ kritiek op deze markeringen, die door mensen zijn bedacht, kan dan ook op deze varianten van toepassing zijn.
Een ander punt waarop de NPP relevant is, betreft de ontjoodsing van Jezus en de Geest. In charismatische theologie wordt Jezus voorgesteld als een hemelse superheld en de Geest als een krachtbron die beschikbaar is voor genezing, persoonlijke groei en bovennatuurlijke ervaringen. De NPP herstelt Paulus’ Joodse context en laat zien dat de Geest niet een soort spirituele energie is, maar de aanwezigheid van Israëls God die zijn verbond vernieuwt. Dat vraagt om een andere omgang met de Geest, minder instrumenteel en meer relationeel, geworteld in het verhaal van Israël.
Tenslotte helpt de NPP charismatische christenen om hun eigen evangelie te toetsen. Veel charismatische prediking draait om persoonlijke vervulling, emotionele en lichamelijke genezing, roeping en bestemming. Paulus’ evangelie gaat echter over Gods trouw aan Israël, over de heerschappij van de Messias, over een nieuwe manier van mens-zijn en over een gemeenschap die recht doet. De vraag die dan opkomt, is scherp maar eerlijk: lijkt het charismatische evangelie nog op dat van Paulus, of is het een eigen constructie geworden die slechts losjes op hem is gebaseerd?