Over deze site:
De theologie van Robbert Veen beweegt zich op een terrein waar maar weinig christelijke denkers zich wagen: de radicale heroriëntatie op het jodendom als oorsprong én toetssteen van het christelijk geloof. Zijn werk laat zien hoe diep het christendom is gevormd door Griekse filosofie en Romeinse macht, en hoe ver dat soms afstaat van de wereld waarin Jezus leefde en sprak. Wat hij voorstelt is geen cosmetische correctie, maar een terugkeer naar het joodse hart van de Schrift.
In zijn exegeses klinkt een scherpe kritiek door op vertrouwde dogma’s. Niet om te provoceren, maar omdat hij vindt dat veel van wat wij “christelijke leer” noemen niet uit de Bijbel zelf komt, maar uit de geschiedenis van de kerk. Zijn herlezing van Paulus is daar een goed voorbeeld van: niet de Paulus van de Reformatie of de systematische theologie, maar de Paulus van de synagoge, de diaspora en de Griekse tekst. Een Paulus die niet de breuk met Israël belichaamt, maar juist de trouw van God aan Israël bevestigt.
Wat zijn werk bijzonder maakt, is de waardering voor de rabbijnse traditie. Niet als exotische aanvulling, maar als de wereld waarin de Schrift ademt. Zijn onderwijs in Hebreeuws, Grieks en Talmoedische denkvormen is bedoeld om christenen opnieuw te leren lezen, zonder de bril van latere dogmatiek. Dat maakt zijn theologie soms confronterend, maar ook bevrijdend: het opent ruimte voor een geloof dat niet tegenover Israël staat, maar er middenin.
Veen schrijft buiten de institutionele kerk, maar niet buiten het christelijk geloof. Juist die positie geeft hem de vrijheid om te zoeken naar een vorm van theologie die trouw is aan de Messias én aan Israël. Het schuurt, het daagt uit, maar het wijst ook een weg terug naar de bron. In een tijd waarin veel tradities wankelen, is dat misschien precies wat nodig is.
Translate this site
Zoek op deze site
Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail
Voeg je bij 414 andere abonneesKoinonia on Spreaker
- Ds. R.A. Veen, voluit Robbert Adrianus Veen, is een Nederlandse theoloog en filosoof, geboren in Amsterdam in 1956. Zijn theologische werk is sterk beïnvloed door Karl Barth, John Howard Yoder en Menno Simons. Tegenwoordig werkt hij aan de relatie tussen het (rabbijnse) jodendom en het christendom en publiceert daarover op zijn website. (koinoniabijbelstudie.nl) Ds. Veen was universitair docent "Christelijke Geloofs- en Zedenleer vanuit Dopers Perspectief" aan de Vrije Universiteit, voor het Doopsgezind Seminarium. Hij was tevens predikant in de Doopsgezinde Broederschap in Enkhuizen, Zeerijp, Zijldijk en Bussum. Na een periode als predikant in de Protestantse Kerk Nederland (Ter Apel, IJmuiden) werkte hij drie jaar in Knokke, België, voor de Verenigde Protestantse Kerk in België - de VPKB. In 2023 ging hij met emeritaat en woont sindsdien in de Noord-Hollandse gemeente Anna Paulowna.
Al onze sites
-
Recente berichten
- De morele architectuur van oorlog in de Torah: Deuteronomium 20 en de grondslagen van de joodse militaire ethiek
- Israël in Gaza in vergelijkend perspectief
- Deuteronomium 20 en de oorlogsethiek van de Torah: een halachische lezing van de oorlog tegen Hamas
- De drievoudige beweging van het Onze Vader –geworteld in de Tora en de gebeden van Israël
- “Uw Naam worde geheiligd”: het Onze Vader in het licht van Ezechiël
Recente reacties
- Margreeth Akkerman op De absurditeit van de Triniteit
- Bart Santema op Deuteronomium 20 en de oorlogsethiek van de Torah: een halachische lezing van de oorlog tegen Hamas
- Geert Jager op De Palestijnse identiteit als ideologisch instrument in plaats van historische natie
- B Santema op Menachem Mendel Schneerson: een rabbi voor de wereld
- Robbert Veen op Zo praten de pro-Palestina Hamas aanhangers
Archief
Blogstatistieken
- 66.790 hits
Categorieën
Administrator
Categorie archieven: Theologische kritiek
Paul van Buren: triniteit als grammatika
Paul van Burens werk over de drie-eenheid is een langzame, gedisciplineerde heropvoeding van christelijke taal. Wanneer hij zijn “Joodse wending” bereikt, in A Theology of the Jewish–Christian Reality, is de klassieke leer van de drie-eenheid niet weerlegd; zij heeft eenvoudig … Lees verder
De paradox van vrijheid: gehoorzaamheid en autonomie
Jacques Ellul beschouwt vrijheid niet als een aangeboren recht of een onveranderlijk gegeven, maar als een voortdurende overwinning op de noodzaak. Vrijheid is geen bezit, maar een strijd, een dynamische beweging waarin de mens telkens opnieuw de determinismen van de … Lees verder
De politiek van de mens en de politiek van God – Jacques Ellul
Jacques Ellul leest het Tweede Boek der Koningen als een politiek laboratorium, een plaats waar de geschiedenis van Israël niet slechts religieus maar uitgesproken politiek wordt. Israël staat daar tussen Assyrië, Aram en Egypte als een echte macht, met diplomatie, … Lees verder
De ondergang van de goden — Lactantius en de omwenteling van de wereld
De vierde eeuw was een bijzondere periode van overgang. De oude wereld, met haar tempels, haar mythologische hemel vol goden en haar rituelen van offers en auguren, stond op het punt te verdwijnen. En in die overgangstijd verschijnt Lactantius — … Lees verder
De Doopsgezinden en het rabbijnse Jodendom na 1945: van stilzwijgen naar theologische erkenning
De Tweede Wereldoorlog liet de Nederlandse Doopsgezinde Broederschap achter met een pijnlijk besef: als kerk hadden zij tijdens de Jodenvervolging te weinig profetisch gesproken. Hoewel individuele Doopsgezinden Joden hielpen onderduiken, bleef de landelijke kerkelijke stem opvallend stil. Na 1945 begon … Lees verder