Over deze site:
De theologie van Robbert Veen beweegt zich op een terrein waar maar weinig christelijke denkers zich wagen: de radicale heroriëntatie op het jodendom als oorsprong én toetssteen van het christelijk geloof. Zijn werk laat zien hoe diep het christendom is gevormd door Griekse filosofie en Romeinse macht, en hoe ver dat soms afstaat van de wereld waarin Jezus leefde en sprak. Wat hij voorstelt is geen cosmetische correctie, maar een terugkeer naar het joodse hart van de Schrift.
In zijn exegeses klinkt een scherpe kritiek door op vertrouwde dogma’s. Niet om te provoceren, maar omdat hij vindt dat veel van wat wij “christelijke leer” noemen niet uit de Bijbel zelf komt, maar uit de geschiedenis van de kerk. Zijn herlezing van Paulus is daar een goed voorbeeld van: niet de Paulus van de Reformatie of de systematische theologie, maar de Paulus van de synagoge, de diaspora en de Griekse tekst. Een Paulus die niet de breuk met Israël belichaamt, maar juist de trouw van God aan Israël bevestigt.
Wat zijn werk bijzonder maakt, is de waardering voor de rabbijnse traditie. Niet als exotische aanvulling, maar als de wereld waarin de Schrift ademt. Zijn onderwijs in Hebreeuws, Grieks en Talmoedische denkvormen is bedoeld om christenen opnieuw te leren lezen, zonder de bril van latere dogmatiek. Dat maakt zijn theologie soms confronterend, maar ook bevrijdend: het opent ruimte voor een geloof dat niet tegenover Israël staat, maar er middenin.
Veen schrijft buiten de institutionele kerk, maar niet buiten het christelijk geloof. Juist die positie geeft hem de vrijheid om te zoeken naar een vorm van theologie die trouw is aan de Messias én aan Israël. Het schuurt, het daagt uit, maar het wijst ook een weg terug naar de bron. In een tijd waarin veel tradities wankelen, is dat misschien precies wat nodig is.
Translate this site
Zoek op deze site
Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail
Voeg je bij 414 andere abonneesKoinonia on Spreaker
- Ds. R.A. Veen, voluit Robbert Adrianus Veen, is een Nederlandse theoloog en filosoof, geboren in Amsterdam in 1956. Zijn theologische werk is sterk beïnvloed door Karl Barth, John Howard Yoder en Menno Simons. Tegenwoordig werkt hij aan de relatie tussen het (rabbijnse) jodendom en het christendom en publiceert daarover op zijn website. (koinoniabijbelstudie.nl) Ds. Veen was universitair docent "Christelijke Geloofs- en Zedenleer vanuit Dopers Perspectief" aan de Vrije Universiteit, voor het Doopsgezind Seminarium. Hij was tevens predikant in de Doopsgezinde Broederschap in Enkhuizen, Zeerijp, Zijldijk en Bussum. Na een periode als predikant in de Protestantse Kerk Nederland (Ter Apel, IJmuiden) werkte hij drie jaar in Knokke, België, voor de Verenigde Protestantse Kerk in België - de VPKB. In 2023 ging hij met emeritaat en woont sindsdien in de Noord-Hollandse gemeente Anna Paulowna.
Al onze sites
-
Recente berichten
- Va’etchanan – terugdenken aan de Sinaï
- Milḥemet Mitzvah: Het joodse concept van de verplichte oorlog en de ethiek van zelfverdediging
- Hedendaagse joodse reacties: tussen morele kritiek en morele verdediging
- Slachtofferstatistieken, epistemologie en halachisch oordeel
- Halacha en Kavanah: over de intentie achter de gehoorzaamheid aan de geboden
Recente reacties
- Anoniem op Milḥemet Mitzvah: Het joodse concept van de verplichte oorlog en de ethiek van zelfverdediging
- Ton van Harlingen op Milḥemet Mitzvah: Het joodse concept van de verplichte oorlog en de ethiek van zelfverdediging
- Robbert Veen op De toepassing van de principes van de Thora op de oorlog van Israël tegen Hamas
- Ton van Harlingen op De toepassing van de principes van de Thora op de oorlog van Israël tegen Hamas
- Robbert Veen op De absurditeit van de Triniteit
Archief
Blogstatistieken
- 66.790 hits
Categorieën
Administrator
Categorie archieven: Exegese
Het verbond in Jodendom en Christendom: Hirsch en Calvijn over Deuteronomium 4:23-25
Aan het begin van het verschil tussen Joodse en christelijke lezingen van Deuteronomium staat een onderscheid in hoe beide tradities het begrip verbond verstaan. In de Joodse traditie is het verbond een concreet, historisch en gemeenschappelijk verband: God kiest Israël, … Lees verder
De dienstknecht en de arbeider – Sefer Hachinoech Mitzvah 42
De mitswa van de Hebreeuwse slaaf, zoals uitgewerkt in de Sefer HaChinuch (mitswa 42), wortelt in de woorden van de Torah: “כִּי תִקְנֶה עֶבֶד עִבְרִי שֵׁשׁ שָׁנִים יַעֲבֹד וּבַשְּׁבִעִת יֵצֵא לַחָפְשִׁי חִנָּם” (Wanneer je een Hebreeuwse slaaf koopt, zal hij … Lees verder
Sefer HaChinoech Mizvah 40: geen ijzer voor het altaar
Exodus 20:25 legt een verbod op dat op het eerste gezicht technisch lijkt, maar in de joodse traditie een diepe geestelijke en morele lading draagt: het altaar, plaats van verzoening en leven, mag niet worden aangeraakt door ijzer, het metaal … Lees verder
Puinruimen (12) Twee manieren van lezen, één waarheid
Wanneer ik de Hebreeuwse Bijbel lees, lees ik een tekst die ademt in haar eigen taal, haar eigen grammatica, haar eigen wereld. En telkens opnieuw word ik getroffen door één onontkoombare waarneming: de christelijke interpretatie — hoe existentieel indrukwekkend zij … Lees verder
Puinruimen (11) Het nieuwe verbond of het vernieuwde verbond?
Jeremia 31:31 is in de christelijke traditie uitgegroeid tot een van de meest geciteerde teksten om de overgang van het “Oude” naar het “Nieuwe” te markeren. De woorden “Ik zal een nieuw verbond sluiten” worden gelezen als een aankondiging dat … Lees verder